Amy Winehouse ، خواننده ای که چند وقت پیش از آلبوم خوب خودش (Back To Black) نوشتم رو حالا باید همینجا خبر فوتش رو بنویسم ....  چند روز پیش در منزل خودش در لندن درگذشت .

واقعا ناراحت کننده بود برای من .

Gary Moore فوت شد . کمی با تاخیر رسیدم تا این رو بنویسم .

خدایش بیامرزد .

هرچند artistها هیچوقت نمیمیرند .

سازهای الکتریکی و الکترونیک 

گیتار الکتریکی در اصل جهت افزایش ، تراز صدا افزون بر قابلیتهای گیتار آکوستیکی توسعه یافت ، به نحوی که در فضاهای بزرگتری قابل اجرا باشد که البته ما در این تعریف کاری به ابعاد دیگر دلیل ابداع گیتار الکتریک نداریم ....

گیتارهای الکتریکی اولیه چیزی جز همان گیتارهای با سیم های فلزی نبودند که به pick up تجهیز شده بودند . pick up شامل یک قطعه ی مغناطیسی دائمی است که با سیم پیچ احاطه شده است . هر شی آهنی که در نزدیکی آن حرکت کند باعث تغییر میدان مغناطیسی شده که این مسئله سیگنالی را روی سیم پیچ القا میکند . همچنین یک تقویت کننده و یک بلندگو نیز لازم است تا صدای گیتار الکتریک به طور دلخواه تولید شود .

پردازشگرهای سیگنال بسیاری توسعه یافته اند که صدا را قبل از تقویت اصلاح میکنند .

بسیاری از آنها طوری طراحی شده اند که در صحنه قرار بگیرند تا نوازنده گیتار بتواند آنها را با پا کنترل کرده و بکار گیرد .

Hammon Organ جزء اولین جایگزین های ارگان آکوستیکی بود که با چرخ دنده هایی روی یک محور به چرخش درآمده توسط یک موتور عمل میکرد که کاربردی مشابه

Pick up های گیتار داشت و واضح است که یک تقویت کننده و یک بلندگو نیز لازم بود .

بلندگوی LESLIE بطور مشخص برای Electric Organ طراحی شد و شامل قسمت شیپور با تغذیه ی چرخان بود که به صورت الکتریکی کار میکرد و از اثر داپلر برای داشتن ارتعاشات ریز و سریع استفاده میکرد .

با پیشرفت الکترونیک ، امکان تجزیه ی سیگنالهای صدا بطور کامل بوجود آمده است. از اولین synthesizer ها میتوان به Theremin(تریمین) اشاره کرد که یک زوج نوسانساز فرکانس بالا بود که یکی از این نوسانسازها به صورت خازنی با حرکت دست نزدیک به یک الکترود تنظیم میشد . بسامد حاصل تپش حاصل از تفاضل دو فرکانس بین دو نوسانساز خروجی صوت ، همان خروجی بود .

تریمین اصل بسِِــــار کمیاب است و مشهورترین نمونه ضبط شده آن در آهنگ معروف

Beach boy's "Good Vibration" بکار گرفته شده است .

اولین نمونه های سازهای الکترونیک به 1904 بازمیگردد اما از دهه 50 به بعد تاثیری چشمگیر بر موسیقی داشته اند .

 ----------------------------

تو را به خدا بگو چرا ...

بگو چرا..................................................

همین الان خبر فوت استاد محمد نوری رو شنیدم ..

بعد از پرویز مشکاتیان .. کیومرث ملک مطیعی .. محمود بهرامی .. آندره آرزومانیان حالا جامعه ی هنر ایران باید غم از دست دادن این هنرمند ارزنده خودش رو به دوش بکشه ...

خدایش بیامرزد ......................

چیزی به جز نوشتن چندخطی که از کتاب سرگذشت موسیقی ایران روح الله خالقی و چند منبع دیگه که در مورد عبدالله خان دوامی خوانده بودم که مهترین بخش هاش رو اینجا آوردم برای آرام شدنم پیدا نکردم .

عبدالله دوامی، استاد آواز و تصنیف خوان 

عبدالله خان دوامی (متولد سال 1270 در یکی از روستاهای تفرش به نام طا - درگذشته 20 اردیبهشت 1359) از استادان به نام و برجسته موسیقی اصیل ایرانی و ردیف دان ارزنده ایران است.

دوامی آواز تدریس می کرد و تصانیف بسیاری از موسیقی ایرانی می دانست. در سال 1334 برای فعالیت وارد رادیو و تلویزیون شد و یکی از اعضای کانون حفظ و اشاعه موسیقی ایرانی بود. از شاگردان او محمود کریمی، فرامرز پایور، حسین علیزاده، محمد رضا لطفی، محمد رضا شجریان، داریوش طلایی، فاطمه واعظی، فاخره صبا، پرویز مشکاتیان، مجید کیانی، محمد حیدری و … بودند.

به گفته روح‌الله خالقی او استاد برگزیده نواهای ضربی و تصنیف بوده است. او در مکاتب استادانی نظیر میرزا عبدالله، میرزا حسین قلی، حسین‌خان اسماعیل‌زاده، ملک‌الذاکرین پرورش یافته است و شاگردانی نظیر استادان محمدرضا شجریان، فاخره صبا، محمود کریمی، فرامرز پایور، رضوی سروستانی و محمدرضا لطفی در محضرش پرورش یافته‌اند.

دوامی در تصنیف خوانی نیز شهرت خاص داشته و دربارهء اهمیت تصنیف خوانی می گوید:

تصنیف ابتدا در تهران مرسوم نبود چرا که تهران در گذشته های دور واقعیتی تاریخی به شمار نمی آمد، هنگامیکه تهران به پایتختی برگزیده شد نوازندگان و هنرمندان بطرف پایتخت کشیده شدند از این دسته هنرمندان که برای اولین بار به تهران آمدند میتوان محمد رضا، میرزا شفیع خان و محمد صادق خان را که سه برادر بودند نام برد اینان از شیراز به تهران آمده و به دربار ناصرالدین شاه راه یافتند تا جائیکه محمد صادق خان لقب سرورالملک را گرفت و رئیس موسیقی دربار شد. ضرب گیرها و تصنیف خوانهای محمد صادق خان، قلی خان و باقرخان بودند. با رفتن این سه برادر دربار قاجار تصانیف اصیل شیراز نیز به دربار راه یافت.

من محمد صادق خان را دوبار دیده بودم، اما با او هیچ آشنایی نداشتم. چگونگی فراگیری تصنیفها باین ترتیب بود، من با سماع حضور که بهترین شاگرد سنتور وضرب گیر و آواز خوان آقا محمد صادق خان بود آشنایی داشتم. در کنار این مرد که از بزرگان و محترمان بود بسیاری از تصانیف را آموختم و بقیه را نزد خواهرش و حاجی خان و آقا خان که در این کار مهارت داشتند فرا گرفتم. آقا جان و حاجی خان نیز تصانیف را در شیراز آموخته بودند.

از دوامی صفحاتی چند در دست است که مشهورتر از همه صفحه ی تصنیف افشاری از عارف قزوینی با نام "از کفم رها" است .

همچنین عبدالله خان دوامی با تاسیس کلاس های شبانه ی هنرستان موسیقی که به همت رکن الدین خان مختاری تشکیل شده بود،به تدریس پرداخت و مرضیه،خاطره ،پروانه،الهه و هما از شاگردان اویند

استاد عبدالله دوامی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۵۹ در تهران در گذشت .

روحش شاد باد ...

واقعا این خبر برام ناراحت کننده بود ... این آهنگساز و نوازنده ی بزرگ ایران ...

خدایش بیامرزد ...............

اما سفر نیست علاج این درد

راهی که رفتی رو به غروبه

رو به سحر نیست شب زده برگرد ............................................

خبری به دستم رسید حاکی از اینکه Not Myself Tonight اسم آخرین Single Track از Aguilera هست که همین چند روز پیش Release شده و تهیه کننده ی این Track هم Polow Da Don هست که از تیم تهیه ی Bionic که جدیدترین آلبوم Aguilera هست بوده . ظاهرا این Track هم از همون جنس موزیکیه ک در Bionic روش کار شده و با توجه به اینکه هنوز به دستم نرسیده امیدوارم که Track خوبی از آب در اومده باشه .

اگر از دوستان هم کسی این Track یا آلبوم Bionic رو گوش داد خوشحال میشم اگه نظرشون رو به من هم بگن .

با تشکر .

من مطالعه ی دقیقی روی کارای خانم Dion نداشتم اما در حد اطلاع خودم صحبتی درباره ی ایشون میکنم و اگه همچنان میل به دونستن درباره ی Celine Dion داشتین مطالعه ی سایت رسمیشون www.celinedion.com 

دعوت میکنم .

خانم Dion تا سال 90 به ضبط آلبوم به زبان فرانسه مشغول بودند و در همین سال یعنی 1990 اولین آلبوم انگلیسی خودشون رو با کمک تهیه کننده و همسرشون Rene Angelil و با عنوان Unison بیرون دادن که طرفداران بسیاری در سراسر دنیا داشت و البته این صحبت به این معنا نیست که تا قبل از این با آلبومهای فرانسه شون از توجه کمی برخوردار بودن بلکه ایشون در دهه ی 80 و در دو فستیوال مطرح یعنی Euro Vision  و  Yamaha World Popular Song برنده ی جوایز این فستیوال ها شدند .

صحبت شما باعث شد که برم و چند تا Review از ایشون بخونم از سایتهای مختلف که همون طور که نظر منم همینه اوج دوران فوق العاده ی ایشون در اواخر دهه ی 90  و با  3 آلبوم

1-   Falling Into You-1996

2-  Let's Talk About Love-1997

3-   These Are Special Time-1998

و همینطور خوانندگی جاودانه ی ایشون در Sound Track  فیلم Titanic و با این فعالیتهای چند ساله با به نوعی پارو کرن جوایز معتبر دنیای موسیقی مانند Grammy-MTV-Vh1-World Music-Echo با عناوین مختلف رو میشه نوعی اوج در کارنامه ی کاری ایشون حساب کرد ."برای مطالعه ی آمار کامل جوایز ایشون به سایت رسمیشون یا Wikipedia.com مراجعه کنین"

و اگه به دنبال موزیکی از جنس Seduce Me هستین پیشنهاد میکنم که آلبوم 1998 ایشون رو با عنوان These Are Special Time رو گوش بدین که یکی از کارشون رو در این آلبوم به همراه خواننده ی Tenor توانای ایتالیا Andrea Bocelli خوندن و

امیدوارم این مطالب مفید بوده باشن دوست عزیز .

با تشکر .

هرچند تنها این ناراحتی رو از شما دارم که چرا خودتون رو معرفی نکردین .

اما به احترام جوابی که دادین این پاسخ رو میدم که باور کنید که موسیقی ملی و سنتی ما یعنی موسیقی فولک ایران همیشه هم باعث افتخار من بوده و هست و هم اولین سازی که شروع به فراگیری اون کردم ساز سه تار بوده و عقیده دارم که هر ایرانی بـــاید موسیقی سنتی ایران رو بشناسه و بهش احترام بگذاره .
اگر صحبتی در زمینه ی نقد موسیقی سنتی ایران نمیکنم بیشتر به این دلیل که در این حوزه به منابع اطلاعاتی خاصی دسترسی ندارم و فقط از آخرین آلبومهای ضبط شده خبر دارم که سواد نقد موسیقی سنتی ایران هم در خودم برای نوشتن پست در این رابطه نمیبینم .

اما در زمینه ی فعالیت موسیقی سنتی ایرانی عرض میکنم که من در یک گروه موسیقی سنتی به صورت دائم و در برخی گروهها به صورت موقت و با ساز سه تار یا تار باس همواره فعالیت داشته و دارم و اگر در مورد پیانویی که در موسیقی سنتی ایران استفاده شده و میشود صحبتی نمیکنم به این دلیل است که سبک تخصصی ای که من در ساز پیانو و ساز کیبورد انتخاب کردم چیزی بین سبکهای جز و راک و بلوز بود و فقط یک دوره ی کوتاه رو به تحقیق در مورد پیانوی ایرانی پرداختم . امیدوارم من رو ببخشید که ارادت خود رو پیشتر به موسیقی فاخر سنتی ایران اعلام نکرده بودم .

با تشکر .

به امید روزی که این عوامل مهم در موسیقی برای نفع بیشتر اقتصادی بیسوادی محض را ترویج نکنند

۲ خبر جدید دارم . اولین خبر اینکه Jordan Rudess در سایت رسمیشون شیوه ی جدید از Online Lessons رو گذاشتن که البته با شرایط اینترنتی که من داشتم نشد درست ازش استفاده کنم ولی ظاهرا خود آقای Rudess هر ماه یکبار طبق ساعتی که در سایتش اعلام میکنه شخصا Online میشه و علاقمندا میتونن سوالاتشون رو بپرسن . کار واقعا جالبیه . امیدوارم منم بتونم یه روز استفاده کنم .

و خبر دوم اینکه Christina Aguilera یک Single Track برای کمک به آوارگان Haiti خونده که بسیار مورد توجه قرار گرفته . این بعد از تور برای کمک به فقرای افریقایی دومین فعالیت خیرخواهانه ی ایشون در سال 2010 هست .

خداحافظ .

و اینجاست که میتوان ایستاد و حقیقت را دید .. اینجاست که میتوان به هیچکس و هیچ جا متعلق نبود ... و نبود .. و نبود ... ونبود ....

تو بگو ای ۵حرفی معصوم .. تو را به هر که میدانی فقط یکبار برایم بگو که چه گذشته بر ما که اینطور شبها گریه بر آن پیر واجب است ؟  تو را به هر که میدانی هست فقط یکبار بگو برایم که از چیست که اینطور سزاوارشدیم برای داشتن این احساس بی نام که  هیچ ندارم جز همین از نیاز برای ساز کردن...

باز میــــــــگویــــــــــــــــــــــــــــــم....

تو را به خدا ببین که مثال ما را چه بیچارگانی به دوش میکشند ...........

خبردار شدم که ششمین آلبوم Christina Maria Aguilera که به زبان انگلیسی خونده تا   2010 March

Release میشه که البته یکی از Track هاش به نام Glam پخش شده که متاسفانه نتونستم گوشش بدم .

امیدوارم که آلبوم خوبی از آب در بیاد چون طبق اخبار Producer این آلبوم همون Producer  آلبوم Back To Basics' هست یعنی Linda Perry که من واقــــعا این آلبوم رو دوست دارم و میپسندم و البته Linda Perry گفته که این آلبوم کاملا برخلاف Back To Basics ساخته شده و همچنین Tricky Stewart از دیگر عوامل تهیه Bionic گفته که Aguilera دوباره یک R&B و یک Pop عالی رو مثل Stripped عرضه میکنه .

امیدوارم هرچه زودتر بشنویم Bionic رو .

تا بعد .

حرف خاصی ندارم فقط چند موسیقی رو معرفی میکنم .

اگه کسی دوست داشت گوش کنه .

1. خسته از فرهاد مهراد ضبط شده در سال51 برای فیلم زنجیری

2. ‌Blues in the night از Louis Armstrong که اولین ضبط های ایشون در کمپانی Verve هستش .

3. Temptation از Diana Krall از آلبوم The Girl In The Other Room

4. Seduces Me از Celine Dion از آلبوم (Falling Into You) یا Call The Man

5. Listen از Beyonce که یک Single Track از ایشون هست که کمی متفاوته به نسبت کارهای دیگش تو همین سال 2007

6. Crazy از گروه Aero Smith از آلبوم Get A Grip

۷. You Make Me Feel Like a Natural Woman یک Single Track از Aretha Franklin

ارتباطی چندانی بین این 6 قطعه وجود نداره و اتفاقی با هم اسمشون رو آوردم .

از نظرات شخصی دوستان تشکر میکنم اما اگر تو قسمت نظرات معمولی بزارین خوشحالتر میشم .

میبینمتون .

یادت می آید که چه بلایی گریبان گیرمان شد ؟

حال میبینی مثال ما را چه بیچارگانی به دوش میکشند ؟

واقعا ما نیز اینقدر بدبخت بودیم ؟

ای ۵ حرفی معصوم .......... بگو که چه گذشت بر تو ؟

به معصومیتت سوگند که سزاوار این بلا نبودیم ....

سولون--سیاستمدار اهل آتن (۶۴۰-۵۵۸ ق.م) و پایه گذار دموکراسی

امروز میخوام باز هم راجع به  James Labrie  خواننده ی Dream Theater صحبت کنم .

کسی که معمولا وقتی با دوستام یا با کسانی در اینترنت در مورد Dream Theater صحبت میکنم

دلیل اصلی بی میلی شون نسبت به Dream Theater  رو نوع خوندن James Labrie  میدونن البته دلایل

دیگه ای رو هم دارن که البته موضوع بحث امروز نیست .

اصلا دلیل اینکه امروز خواستم راجع به James Labrie  بنویسم این بود که دیشب یه مطلب خوندم که

ظاهرا Bobby Mc Ferrin  همراه James Labrie  البته تو یه بخش کوچیک یه همکاری رو داشته باشن

و این اتفاق بزرگیه ... حالا سوال اینه که چرا این خواننده با این توان صدا باید مثل یه عضو نابجا در گروه به حساب بیاد ؟

از نظر من James Labrie از نظر نوع صدا و خوندنش جزو اون خواننده های راک دهه ی ۸۰ و ۹۰ هستش که از بزرگان این سبک خوانندگی در حدود اون زمانها  Jeff Scott Soto خواننده ی گروه Malmsteen در دهه ی 80  یا Steven Taylor خواننده ی گروه Aero Smith  و .....

که البته صداش رو بیشتر به سمت ماهیت Soft میبره تا سبکی که Dream Theater داره از راک به سمتش میره که سنگین تر میشه به جای سبک شدن .... و از نظر من این مشکلیه که با گوش دادن به صدای James Labrie در Dream Theater حس میکنیم .

ولـــــــی جالب اینجاست که وقتی کارهایی مثل Lie از آلبوم Awake-1994  یا  The Glass Prison   از آلبوم Six Degrees of Inner Turbulance-2002  یا  00-6 از آلبوم Awake-1994 رو میشنویم میبینیم که Vocal رو به نحو احسن در یک گروه راک به جا آورده ...  و همه چیز کاملا سر جای خودشه ....

میشه به این نتیجه رسید که James Labrie و گروه Dream Theater دوست دارن که vocal رو اینطور استفاده کنن ... که البته نوع استفادشون کمتر مورد علاقه ی شنونده هایی که میشناسم و باهاشون راجع بهش صحبت میکنم  قرار میگیره ...

حالا امیدواریم که از James Labrie در پروژه ی خودش با Bobby Mc Ferrin  صدای خوبشو بشنویم و بیشتر مرتبط با سبک پروژه .

برمیگردم .

کارگاه نقد

فرصتی برای آگاهی

www.kargahenaghd.blogfa.com

سلام .

واقعا ناراحت کننده بود برام وقتی نقد یکی از کسانی رو که میشناختم درباره ی

Christina Aguilera  شنیدم .

حدود حرفاش این بود که صداش مسخرست و کا رهاش تاریخ مصرف داره ....

  من نمیخوام از نظر تکنیکی کار این خواننده ی فوق العاده از نظر خودم رو نقد کنم و میگم اصلا سواد اینکارو ندارم ) اما فقط میگم بین 8 یا 9 خواننده ای که تقریبا در این سبک میشناسم جدا از مسائل تکنیکی (چند بار دارم تاکید میکنم به قضیه ی تکنیکال مسئله که بعدا کسی نظر نذاره که بابا برو فلانی رو گوش کن و صدا یعنی اون) خلاصه گوش من دیوانه ی صدای Aguilera  میشد همیشه ... 

از نظر من صدای ایشون بی نظیره  و  اینو بدونیم که با اینکه موزیک ایشون جزو موزیک عامه پسنده و درحالی که آلبوم آخرشون سال 2006 بیرون اومده  یعنی 3 سال ازش میگذره, هنوز در لیست پرفروش ترین آلبوم های Virgin Mega Store  و البته خیلی از فروشگاههای بزرگ موزیک دنیاست .... (آلبوم Mi Reflejo ی سال 2000 ایشون هم هنوز در لیست پرفروش ها قرار داره) که برای یک موزیک عامه پسند یعنی فوق العاده ...

 اما هرگــــــــز هم نمیشه صدای ایشون رو معمولی گفت چون هم گوش نوازه و هم تکنیکال ...

خودم هنوز وقتی آهنگ Pero Me Acuerde Ti رو از Me Reflejoی سال 2000 رو گوش میدم دیــــوانه میشم .... واقعا دیوانه میشم ....

بگذریم دوستان ... دیگه شما خود حدیث مفصل بخوانید ...

فقط انقدر راحت راجع به هرکسی که خواستیم حرف نزنیم ...

اگه یک نگاه به کل وبلاگ من مینداختی شما  متوجه میشدی که تمام وبلاگ مربوط به نظرات و علایق و گاهی وقتها هم Review راجع به آلبوم های موزیک بوده که البته  بعضی پست ها هم مربوط به شرایط و زندگی خودم بوده و از نظر من هر آنچه که یک وبلاگ غیر رسمی میتونه باشه .

من هیچوقت ادعایی در کاری رو تو وبلاگم نکردم . هر چیزی که از موزیک دوست داشتم نوشتم و اگر چیزی از خودم هم خواستم نوشتم .

Dream Hater همینه که میبینید ... ممکنه دفتر خاطرات بشه ... ممکنه نقد یا معرفی موزیک باشه یا هر چیزی که خود من در لحظه بخوام  ...

اگه کسی دوست داشت بخوانتش .

این Ella Fitzgerald در موزیک عرب ...

یه مدت نبودم .

به این فکر میکردم که در گروهی مثل  dream theater که استفاده از کیبوردیست به نظر نه چندان مشهوری مثل Kevin Moore چه شرایطی رو برای گروه ساخته بود و بعد از اون دو کیبوردیست بسیار مشهورتر با Equipment های عجیب و غریبشون چی کار کردن ...

خیلی از منتقدین این گروه صدای خواننده ی گروه یعنی  james labrie مشکل اصلی میدونن و کیبوردهای زیادی شلوغ ...

به آلبومهای زمان Kevin Moore که گوش میدم  میبینم که چقدر کیبورد لاین ها خاص هستن و چقدر صدای Labrie حل شده و منطقی شده و به فضای موزیک گروه میخوره در شرایطی که فضای کار به خاطر نبوغ kevin moore و گام های خاصش منحصر به گروه Dream Theater هست .

استفاده از این گام های منحصر به فردش و کیبوردهای نه چندان گرون قیمتش ولی در عین حال قدرت

خارق العاده ش در ساختن فضای Signature خودش و Dream Theater و اون music زیبا و پیچیده و نه فقط پیچیده و هماهنگی که با صدای Labrie ......

به نظر من دوران Kevin Moore بهترین دوران Dream Theater بود ...

هنوز زندم ....

یه خورده کار دارم ...

ولی برمی گردم ...

Rehab رو از آلبوم Back To Black رو از Amy Winehouse رو اگه خواستین گوش کنین ....

برمی گردم .

 که دیگر امکان انتظار نیست .. تا بیایی و به سیاهی فوتی بکنی تا از جهان رها شود ...

اگر می آمدی در دورانی که احساس و عاطفه را متری اندازه میگیرند ..

شاید معنای مورد تجاوز قرار گرفته شان را پس میگرفتی ....

اگر می آمدی و ورق دنیایی را که خانه و خانواده در آن به هتلی کم ستاره

که فقط چند ساعتی را خالی از آرامش در آن میگذرانیم تبدیل شده است

را بر میگرداندی.....

آری....... کاش اینجا بودی .....

کاش وجود خارجی داشتی .....